UWV en Belastingdienst bepalen of wijzigen autonoom de uitleg van een wet

Door de jaren heen bepalen het UWV en de Belastingdienst hoe een wet moet worden uitgelegd of besluiten een bepaalde zienswijze ineens te veranderen.
(La lois c'est moi, Lodewijk de IV)

Historie

In 2005 schreef ik (en nadien ieder volgend jaar een update) het boek “Fiscaal Vriendelijk Belonen”.
Sinds 2016 heb ik deze informatie in HR-kiosk.nl opgenomen, omdat ik een digitale versie meer effectief en up-to-date vond.
Zowel in het eerste boek schreef ik niet alleen over de mogelijkheden, maar ook vooral over de processen, de communicatie, de fiscale mogelijkheden (die vrijwel ieder jaar veranderden), het online keuzesysteem en koppelingen met andere systemen.
FreeBeans was de eerste met een digitaal online systeem gekoppeld voor datatuitwisseling met het HR/Salarissysteem.
Het was drs. Rob Vinke (later Prof. Dr. R. Vinke) , die mij in 2004 attendeerde op deze manier van belonen, die in de US al enige tijd bestond.
Tot zover een korte historie.

Vele volgelingen

Er zijn sinds die tijd veel organisaties en professionals geweest, die vermoedelijk hele hoofdstukken uit mijn boeken hebben gekopieerd. Maar daar heb ik geen enkel bezwaar tegen.
Er was zelfs iemand die op deze materie promoveerde met een fractie aan informatie. Allemaal prima.

Waar ik wel problemen mee heb

Wel heb ik problemen met allerlei zelfbenoemde “experts” en vooral ook instanties die de wettelijke regels gingen interpreteren, w.o. ook de Belastingdienst.

Ik noem er een paar:

1. Het loon mag na uitruil niet beneden de WML-grens komen

Deze interpretatie in onjuist, wanneer een medewerker de keuze maakt, is het loon in principe al uitbetaald cq de werkgever voldoet aan de WML. De medewerker gebruikt een deel van zijn wettelijke loon voor een bepaald doel.

In gesprekken met het Ministerie ( m.b.t. o.a. de verhoogde Levensloopinleg voor oudere          werknemers), werd indertijd (april 2007) bevestigd, dat in principe het loon wel is uitbetaald, maar vervolgens gereserveerd is, voor de Levensloopregeling. Door de verlaging van het bruto loon met de Levensloopinleg, komt het loon, ook al is dit nihil, niet beneden  de Minimum Loon grondslag.

 2. Grondslag voor pensioen en sociale wetten  

 In een richtlijn van 24 september 2009 wordt aangegeven dat  het geven van onbelaste        vergoedingen die worden verruild, niet hoeft te leiden tot een verlaging van de        pensioengrondslag en de grondslag voor het bepalen van het dagloon voor de sociale wetten.    Dat gebeurt tegenwoordig wel en dat heeft een speciale reden. 
  

3. Polisadministratie

Ingaande 2006 werd besloten om de financiële afdrachten te stroomlijnen.
Nu blijkt echter dat het ging om bewust  wegsluizen van doelbelastingen naar  de Algemene middelen. Lees

Bijeffect

Een bijeffect van de polisadministratie is dat de klassieke manier van het vaststellen van een dagloon “onhandig” is en gewoon rigide kan worden toegepast zonder rekening te houden met de werkelijke verdiensten over de “referteperiode” en nog erger nabetalingen gewoon ten onrechte gekort worden op de uitkering. In het begin werd hier door diverse UWV kantoren anders mee omgegaan, maar na uitspraken van de Raad van Beroep uniform gekort.
M.i.v. 2006 wordt voor de vaststelling van het dagloon  uit  de Polisadministratie de gegevens rigide gebruikt. Terwijl het dagloon volgens de wet op de sociale zekerheid vastgesteld moet worden over de bruto looncomponenten over de referteperiode.

Dus nabetalingen over de referteperiode moeten meegenomen worden voor de dagloonvaststellingen.
Het UWV doet dit niet; sterker nog het gaat de nabetaling korten op de uitkering.

Onze visie is dat, of het wordt niet gekort of de uitkering wordt meegenomen in de dagloonberekening. Voor de dagloonberekening past men zeer rigide de gegevens uit de “Polisadministratie” toe en gaat het dagloon dus niet veranderen. De zienswijze dat er geen arbeid tegenover staat was enige tijd geleden een goed argument, maar nu kennelijk niet meer.


 
Lees meer