Werkgeversorganisaties vrezen boeteregen door 'pseudo-eindheffing' voor tijdelijk vervoer
vr 13 mrt 2026 | Bron: Accountant.nl | Auteur: Andries Bongers | Trefwoorden: Pseudo-eindheffing, Auto van de zaak, CO2-uitstoot, Tijdelijk vervoer
Werkgeversorganisaties vrezen boeteregen door 'pseudo-eindheffing' voor een vervangende, tijdelijk vervoer
Twintig werkgeversorganisaties hebben de Tweede Kamer in een brandbrief opgeroepen om de zogenoemde 'pseudo-eindheffing' alleen te laten gelden voor de auto van de zaak en niet voor vervangend of tijdelijk vervoer. Volgens de organisaties dreigt een 'boeteregen' die kan oplopen tot een miljard euro per jaar en forse extra administratieve lasten voor werkgevers.
Boeteregen
Werkgevers die lease-auto's ter beschikking stellen aan hun medewerkers, moeten een nieuwe en precieze administratie gaan voeren als een werknemer bij onderhoud, reparatie of schadeherstel aan de vaste zakenauto een vervangende of tijdelijke brandstofauto meekrijgt. Naast hoge kosten voor zo'n administratie, kost het inzetten van een niet-elektrisch voertuig zo'n vijfhonderd tot duizend euro per incident aan pseudo-eindheffing, stellen de organisaties. Dat betekent een potentiële collectieve kostenpost voor het Nederlands bedrijfsleven tot een miljard euro per jaar.
Die 'boeteregen' is reëel, menen zij, omdat leasebedrijven en verhuurbedrijven (die vaak de vervangende auto's leveren), niet in staat zijn hun vloot tijdig om te zetten naar EV-voertuigen. De bedrijven zitten voor de auto's vast aan overeenkomsten met een vaste looptijd. Ook is de laadcapaciteit bij bedrijven nog vaak onvoldoende en is er door netcongestie geen zicht op snelle uitbreiding van de laadcapaciteit.
Uitvoerbaar
De werkgevers willen daarom dat de regeling uitvoerbaar wordt gemaakt, zowel voor bedrijven die auto's ter beschikking stellen aan medewerkers, als voor de automotive branche, met name leasemaatschappijen, autoverhuurbedrijven, schadeherstelbedrijven en autobedrijven.
Dat kan door de pseudo-eindheffing, zoals bedoeld, alleen te laten gelden voor de permanente auto van de zaak en niet voor vervangend of tijdelijk vervoer (met een maximum van bijvoorbeeld een maand). Over die ene dag of ene week vervangend vervoer in een brandstofauto hoeft dan niet een forse boete te worden betaald door de werkgever.
